Zona 6: Tomson si vëzhgues në Epir

  1. Pamja e jashtme e portës së Selanikut 1913 (Muzeu A. Kahn, Paris)
  2. Kartolinë greke, çarje në fortifikimet e Bizanit (Koleksioni S/T, Leiden)
  3. Fragment i flamurit të bardhë nga fortesa e Bizantit të vogël me tekst të Tomson (Muzeu Banaki, Athinë)
  4. Ushtar grek në liqenin Pamvotis afër Janinës, xhami, pallati me përforcime dhe muri i qytetit (Koleksioni S/T, Leiden)
  5. Hartë etnografike greke e Epirit verior (Shqipëria Jugore) 1913 (Koleksioni S/T, Leiden)

Gjatë Luftës së Parë Ballkanike, me kërkesën e tij Tomson u dërgua të ndiqte veprimet e ushtrive greke dhe të Malit të Zi. Në nëntor të vitit 1912, ai mbërriti në qytetin e madh të Selanikut ku kishte shumë çifutë, i cili sapo ishte pushtuar nga grekët (A). Prej andej ai shkoi në Epir ku një ushtri greke po përpiqej të pushtonte fortifikimet osmane në Bizani, të cilat kontrollonin kalimin në liqenin Pamvotis. Fortifikimet e forta nuk u morën deri në fund të shkurti, fillimi i marsit 1913 (B). Më 24 shkurt në kalendarin julian (9 shkurt në kalendarin gregorian; Greqia nuk e përshtati kalendarin gregorian deri më 1923), Tomsoni nënshkroi një flamur të bardhë nga disa ushtarë turq (C). Ndërkohë kryqyteti i vjetër i Janinës ishte pushtuar (D). Prej andej ushtria hyri në Shqipërinë jugore dhe vendosi (E) që në këtë zonë, ku edhe Greqia dhe Shqipëria kishin premtimet e tyre, 51 % e popullsisë ishte helene (greke) dhe 49 % ishte shqiptare. Sidoqoftë, riti ortodoks grek ishte shpërndarë gjerësisht në atë zonë midis grupeve të mëdha me gjuhë amtare shqipen. Zona bregdetare ishte e ‘pastruar’ nga ‘shqiptarët’ që refuzuan të bashkoheshin, e aventurën politike ushtarake greke.