Deel 3: Thomson als militair hervormer

  1. Thomson’s voorwoord in De Militaire Gids, 1903 (Instituut voor Militaire Geschiedenis, Den Haag)
  2. Thomson als kapitein der infanterie (IMG, Den Haag)
  3. Grenadiers op Station Staatsspoor Den Haag (IMG, Den Haag)
  4. Artikel Thomson: “Een volksleger” in “Pro en Contra”, 1912 (Bibliotheek Universiteit Leiden)

Door de verspreiding van nieuwe opvattingen in De Militaire Gids wordt dit tijdschrift de spreekbuis van vooruitstrevende officieren. Thomson’s stellingname (A) dat veelvuldig straffen de krijgstucht eerder ondermijnt dan versterkt brengt hem in conflict met zijn commandant. Ondanks een slechte beoordeling wordt hij bevorderd (B), waarschijnlijk naar aanleiding van zijn adequate optreden tijdens de spoorwegstakingen van 1903, als hij belast is met de bescherming van werkwilligen (C). Dat zijn politieke loopbaan Thomson’s ijveren voor militaire hervormingen niet verdringt, blijkt onder meer uit zijn hartstochtelijk pleidooi voor vorming van een volksleger dat kracht geeft aan het nationaal bewustzijn (D). Zijn opponent pleit, juist gelet op de stakingen, voor een beroepsleger dat loyaal blijft aan het gezag tegenover opstandige massa’s.